Gravelband

Slick als meer dan 70% van het gebruik op de weg of verharde paden plaatsvindt; semi-slick voor 50/50 gebruik op weg en paden; met noppen voor technisch terrein en modder. De slick (Panaracer GravelKing Slick, WTB Byway) rijdt snel op asfalt en verharde paden, maar mist grip in bochten op grind of losse ondergrond. De semi-slick (Michelin Power Gravel, Hutchinson Overide) combineert een snel middenprofiel met zijdelingse noppen voor grip in bochten: de meest veelzijdige keuze. De noppenband (Schwalbe G-One Bite, Continental Terra Trail) grijpt goed in de aarde en op steentjes, is effectief bij nat weer, maar rolt minder soepel op de weg.

Zeer sterk aanbevolen voor ritten buiten het asfalt, maar niet verplicht op routes die voornamelijk over de weg gaan. Tubeless voorkomt lekke banden door knijpwonden (snake bite), die vaak voorkomen op grindpaden, en maakt het mogelijk om op lage druk te rijden (1,7 tot 2,5 bar, afhankelijk van het gewicht) voor meer comfort, grip en demping. De preventieve vloeistof dicht kleine gaatjes automatisch af. Op routes die voornamelijk over asfalt lopen, blijft de binnenband een acceptabele, goedkopere en eenvoudigere oplossing. Bij tubeless moet de preventieve vloeistof om de 4 tot 6 maanden worden vervangen.

1,8 tot 2,5 bar, afhankelijk van het gewicht van de fietser, het terrein en de bandbreedte. Hoe lager de druk, hoe beter het comfort, de grip en de demping op oneffen terrein. Als de druk te laag is, bestaat het risico op een restpinchflat (mogelijk zelfs bij tubeless banden met grote obstakels) en een onnauwkeurig rijgedrag. Een vuistregel: voor een fietser van 70 kg met een tubeless band van 40 mm, begin je met 2,0 bar achter en 1,8 bar voor. Pas dit aan op basis van hoe het voelt. Op droog wegdek de bandenspanning verhogen tot 2,5 bar voor minder weerstand. Op natte wegen of technisch terrein de bandenspanning verlagen tot 1,7-1,8 bar voor meer grip.

Dat hangt af van de door de framemaker aangegeven bandenspeling, die meestal in de technische specificaties staat vermeld. Recente racefietsframes zijn geschikt voor banden tussen 28 en 35 mm, afhankelijk van het model. Endurance-frames (Trek Domane, Specialized Roubaix) zijn vaak geschikt voor banden tot 38 mm. Pure raceframes (Tarmac SL8, Émonda SLR) zijn doorgaans beperkt tot 28-32 mm. Als de maximale speling wordt overschreden, bestaat het risico dat de band tegen het frame of de vork schuurt. Bij schijfremmen is de speling doorgaans ruimer dan bij velgremmen.

De 700c rijdt soepeler, terwijl de 650b bredere banden toelaat op hetzelfde frame. 700c-banden hebben een grotere diameter (velgdiameter van 622 mm): ze rijden beter op de weg, nemen obstakels dankzij hun traagheid beter en zijn beter verkrijgbaar op de markt. Met 650b-banden (velgdiameter 584 mm) kun je banden van 47 tot 55 mm monteren op frames die bij 700c slechts 42 mm zouden toelaten, wat meer comfort en grip biedt op ruw terrein. De keuze wordt vaak bepaald door het frame. Sommige frames zijn geschikt voor beide formaten, waardoor je twee sets wielen kunt hebben, afhankelijk van het terrein.

Hutchinson Touareg, Michelin Power Gravel, Schwalbe G-One Allround en Panaracer GravelKing SK zijn de meest geprezen veelzijdige modellen. De Hutchinson Touareg (40 mm) staat bekend om zijn semi-noppenprofiel dat goed presteert op de weg en op paden, zijn stevige Hardskin-karkas en de beschikbaarheid in tubeless ready-uitvoering. De Michelin Power Gravel heeft kleine, zeer veelzijdige driehoekige noppen en een lage rolweerstand. De Schwalbe G-One Allround staat bekend om zijn stabiele noppenprofiel onder alle omstandigheden. De Panaracer GravelKing SK biedt een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding voor fietsers die op zoek zijn naar veelzijdigheid zonder zich blauw te betalen.

Een hoge TPI (threads per inch) (60-120 TPI) zorgt voor een soepeler en comfortabeler karkas; lekbescherming (Hardskin, Protection, Puncture Pro) vermindert het risico op lekrijden ten koste van een klein beetje extra gewicht. De TPI meet de dichtheid van de draden in het karkas: hoe hoger de TPI, hoe soepeler, comfortabeler en buigvaster het weefsel is. Voor gravelbikepacking en lange avonturen kun je het beste kiezen voor banden met versterkte bescherming op de zijkanten en het loopvlak (Hutchinson Hardskin, Michelin Protection). Voor wedstrijden en snelle ritten volstaan lichtere banden met een dunne karkas (60 TPI).

Ja, dit wordt zelfs aanbevolen door veel ervaren gravelrijders. De techniek bestaat erin een band met meer profiel aan de voorkant te monteren (meer grip in bochten, bij afdalingen en bij het remmen) en een band die soepeler rolt aan de achterkant (betere rolsnelheid over het grotere contactoppervlak). Bijvoorbeeld: Hutchinson Touareg 40 mm voor de grip, Hutchinson Overide 38 mm achter voor de efficiëntie. Je kunt ook variëren met de breedte: iets breder voor om meer volume te creëren.

3.000 tot 6.000 km voor een standaard gravelband; vervangen wanneer het loopvlak tot op de draden is versleten of wanneer de zijkanten barsten vertonen. De slijtage hangt sterk af van het soort terrein: een band die voornamelijk op asfalt rijdt, gaat langer mee dan een band die op schurende wegen (graniet, kwarts) wordt gebruikt. Tekenen dat de band aan vervanging toe is: het loopvlak is volledig glad (noppen verdwenen), de draden van het karkas zijn zichtbaar of de zijkanten beginnen te barsten. Bij tubeless banden moet u ook de staat van de hiel (bead) controleren, die na verloop van tijd kan vervormen door herhaaldelijk monteren en demonteren.