Racefietsstuur

Het compacte stuur heeft een korte drop en een korte reach voor kleine handen; het anatomische stuur heeft vlakke delen onderaan de drop voor comfort voor de polsen; het klassieke stuur is rond met een grote drop en reach. Het compacte stuur (drop 123-125 mm, reach 75-80 mm) komt het meest voor op recente fietsen: geschikt voor kleine en middelgrote handen, minder extreme houding aan de onderkant van het stuur. Het anatomische (of ergonomische) stuur heeft een afvlakking aan de onderkant waardoor je je pols plat kunt neerleggen en wordt gewaardeerd bij lange afstanden. Het klassieke stuur (drop 140 mm, reach 85 mm) is voorbehouden aan renners met een zeer lage zitpositie die op zoek zijn naar maximale aerodynamica.

Ja, wat betreft het dempen van hoogfrequente trillingen, maar het effect is minder spectaculair dan de marketing beweert. Carbon dempt kleine trillingen van de weg beter dan aluminium, waardoor de polsen en onderarmen minder snel vermoeid raken tijdens lange afstanden. Dit effect is merkbaar, maar blijft beperkter dan dat van goed opgepompte brede banden of een aangepast zadel. Duidelijk voordeel: carbon maakt geometrieën mogelijk die met aluminium onmogelijk zijn (ovale doorsnede, S-profiel) en een gewichtsbesparing van 50 tot 100 g. Risico om rekening mee te houden: een carbonstuur dat door een schok of een te hoge aandraaimoment is gebarsten, moet onmiddellijk worden vervangen.

De drop is de verticale afstand tussen het midden van het vlakke gedeelte en de onderkant van de drop; de reach is de horizontale afstand tussen het midden van het vlakke gedeelte en de onderkant van de drop. Een grote drop (>130 mm) en een grote reach (>85 mm) zorgen voor een zeer lage en uitgestrekte houding wanneer de handen op de onderkant van de drop liggen. Fietsers met een grote flexibiliteit en een competitieve houding kiezen voor grote drops/reaches. Voor sportieve fietsers en toerfietsers zijn een drop van 125 mm en een reach van 75-80 mm de meest veelzijdige waarden. De reach beïnvloedt de diepte van de houding in de lage positie: hoe korter de reach, hoe dichter de onderkant van het stuur bij de fietser zit.

Ja, racefietsturen werken perfect op gravel- en cyclocrossfietsen die zijn uitgerust met een 31,8 mm stuurpen. Het enige verschil waar je rekening mee moet houden: de flare (uitlopende drops) die vaak aanwezig is op gravelsturen voor een betere controle buiten het asfalt. Een klassiek racefietstuur (zonder flare) op een gravelfiets zorgt voor een identieke zitpositie als op een racefiets, geschikt voor vlak terrein. Voor technisch offroad-terrein bieden gravelsturen met flare (10° tot 30°) meer controle en een betere trillingsdemping. Beide zijn compatibel met dezelfde racefiets-schakelaars.

Begin met de kabels: zet ze met plakband vast op het stuur en breng vervolgens de stuurlint aan, beginnend vanaf de onderkant van de stuurbocht naar het midden toe. Volg bij het opnieuw leiden van de kabels door de Shimano- of SRAM-kabelschoenen de kabelgeleiders die in de rem- en schakelhendels zijn ingebouwd. De rem- en versnellingskabels lopen meestal aan de binnenkant van het stuur (onder de tape) of aan de bovenkant, afhankelijk van het ontwerp van de remhendels. Wikkel de tape met een overlapping van 1/3, terwijl u er lichtjes aan trekt om de tape gelijkmatig strak te trekken. Sluit af met 2 tot 3 wikkelingen rond het midden van het stuur en zet vast met de meegeleverde zwarte tape.

Compact-sturen van 44 cm met een reach van 80-85 mm zijn het meest geschikt voor grotere fietsers. Deda raadt hun Super Oversize-assortiment aan voor fietsers met grote handen. FSA biedt ook modellen van 44 cm aan met brede handgrepen. Naast de breedte waarderen fietsers met grote handen brede remhendels (Shimano ST-R9200 Dura-Ace, Campagnolo Super Record) die een betere grip bieden. Voor extreme gevallen is bij sommige merken (Ritchey, 3T) een stuur van 46 cm verkrijgbaar.

Plaats de hendels zo dat de bovenkant in het verlengde ligt van het vlakke deel van het stuur, licht naar beneden hellend (5-10°). Door deze positie kun je de hendels vasthouden met een lichte buiging van de pols, wat comfortabeler is op lange afstanden. Te ver naar voren: de polsen worden geforceerd gestrekt, wat snel vermoeidheid veroorzaakt. Te ver naar achteren: de houding op de hendels is oncomfortabel. De klemschroef van de remhendels moet worden aangedraaid met het door de fabrikant van de remhendels aangegeven koppel (meestal 6-8 Nm). Breng de twee remhendels op dezelfde hoogte door een liniaal op beide te leggen.

Voer na elke val of schok een visuele controle uit en reinig het stuur zonder agressieve oplosmiddelen. Na een schok op het stuur (val, transport): inspecteer de schokgebieden onder fel, schuin invallend licht (krassen, oppervlakkige scheurtjes). Als er twijfel blijft bestaan, laat het dan controleren door een werkplaats (echografie mogelijk). Gebruik nooit alcohol, aceton of krachtige ontvetters op carbon, omdat deze de hars kunnen aantasten. Reinig met water en milde zeep. Controleer regelmatig het aanhaalmoment van de stuurpenbouten (4-5 Nm op carbon): door trillingen kunnen deze geleidelijk losraken.

Ja, op voorwaarde dat de stuurpen en de rem- en schakelhendels compatibel zijn met de diameter 31,8 mm en dat de kabelmantels lang genoeg zijn. Flared sturen (met een uitlopende drop van 10 tot 30°) zijn ontworpen voor gravel, maar zijn ook geschikt voor sommige racefietsers die meer controle zoeken tijdens afdalingen. Controleer of de rem- en versnellingshendels (hendelknoppen) comfortabel op een breder stuur kunnen worden geplaatst. De huidige kabels en kabelmantels moeten mogelijk worden verlengd als de uitlopende hoek groot is. De verandering in ergonomie is merkbaar: test het stuur voordat u erin investeert.