Tube

25 mm is de nieuwe standaard geworden in de wedstrijdsport. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, vervormt een bredere buisband minder in de lengterichting onder het gewicht van de fietser, wat het contactoppervlak verkleint en de efficiëntie verbetert. De 23 mm blijft een goede keuze voor tijdritten en wedstrijden op hoge snelheid op gladde wegen, dankzij het aerodynamische profiel. De 22 mm is tegenwoordig een nicheproduct voor specialisten (baanwielrennen, triatlon) en niet erg geschikt voor de typische Franse wegen. Voor cyclosportief gebruik of training biedt de 25 mm de beste balans tussen gewicht, rendement en comfort.

Het lijmen is de cruciale stap, die je niet mag verprutsen. Je moet: eerst de buisband 24 tot 48 uur laten rusten om het karkas soepeler te maken, vervolgens een eerste laag lijm op de schone velg aanbrengen en deze 12 uur laten drogen, daarna een tweede laag op de velg en een laag op de buis aanbrengen, de buis gecentreerd monteren en onmiddellijk op volle druk oppompen om de zijkanten aan te drukken, en ten slotte minimaal 24 uur laten drogen voordat je gaat rijden. Dubbelzijdig tubeless-plakband (Jantex, Velox) is een acceptabel alternatief voor trainingen, maar wordt niet aanbevolen voor afdalingen op hoge snelheid op carbonwielen.

Ja, dat is een van de voordelen van de buisband ten opzichte van de binnenband. Een buisband die aan de velg vastzit en lucht verliest, blijft op zijn plaats zitten en maakt het mogelijk om voorzichtig enkele kilometers met verminderde snelheid te rijden zonder de velg te beschadigen. Dat is de reden waarom professionele renners tubulars gebruiken ondanks het ingewikkelde onderhoud: de ploegwagen is altijd in de buurt. Voor een amateurwielrenner zonder assistentie is de praktische oplossing om een vooraf gelijmde reservebuis mee te nemen in een luchtdicht zakje, die in 3 minuten langs de weg kan worden verwisseld (zonder perfecte lijm, maar voldoende om thuis te komen).

De topmodellen voor cyclosportief gebruik zijn de Vittoria Corsa Graphene (latex binnenband, TPI 320, 210-230 g) en de Challenge Criterium RS (TPI 260, latex binnenband). Beide bieden uitstekende prestaties op een schoon wegdek. Voor intensief gebruik met meer bescherming is de Continental Competition (TPI 330, Vectran) een veilige keuze. De Tufo Elite Ride biedt op zijn beurt een goede duurzaamheid tegen een lagere prijs. Op slechte wegen of in natte omstandigheden zal een buisband met een anti-leklaag (zoals de Continental, sommige Vittoria Corsa Control) minder presteren, maar aanzienlijk betrouwbaarder zijn.

Een buisband die op een ongebruikte velg is gelijmd, verliest geleidelijk zijn hechtingseigenschappen. De regel van wedstrijdmonteurs: lijm alle opgeslagen buisbanden één keer per jaar opnieuw of controleer de lijm. Een buisband die buiten het montagegebied gemakkelijk met de hand loskomt, is een alarmsignaal. Bewaar ongemonteerde reservebuisbanden plat of in een licht opgeblazen lus, uit de buurt van warmte en direct licht. Een velg met oude, opgedroogde lijm moet voor het opnieuw monteren met aceton worden gereinigd om een goede hechting te garanderen.

Latex is de keuze voor prestaties. Het is lichter (20-30 g minder), soepeler en vermindert de interne wrijving. Sommige professionele renners pompen hun tubulars voor elke etappe opnieuw op vanwege de natuurlijke porositeit van latex. Voor een fietser die niet voor elke rit opnieuw kan oppompen, is butyl praktischer: het houdt de lucht veel beter vast en hoeft slechts wekelijks te worden gecontroleerd. De hoogwaardige buisbanden (Vittoria, Challenge, Veloflex) worden standaard geleverd met een latex binnenband. De trainingsbuisbanden (Continental Sprinter, Tufo) bevatten vaak butyl of een mengsel.

Nee, dit zijn twee incompatibele standaarden. Een buisband wordt op een specifieke velg met een vlak of licht gewelfd profiel geplakt, zonder haken of tubeless-groeven. Het monteren van een buisband op een tubeless ready-velg zou de lijm beschadigen en het risico op losraken vergroten. Omgekeerd kan een velg voor buisbanden geen binnenband of tubeless-band aan: deze heeft niet de nodige haken om de hielen vast te houden. U moet dus twee aparte sets wielen aanschaffen als u wilt afwisselen tussen buisbanden (wedstrijd) en banden/tubeless (training), wat veel regelmatige fietsers doen.

Vittoria Mastik'All blijft de klassieker: uitstekende hechting op aluminium en carbon velgen, acceptabele hittebestendigheid, consistentie die het aanbrengen vergemakkelijkt. Tufo Extreme Glue wordt gewaardeerd voor carbon velgen waarop de Mastik'All wat agressief kan zijn. De dubbelzijdige tubeless-tape (Jantex, Velox) is een snel alternatief, uitsluitend voor training: deze is niet bestand tegen een langdurige afdaling bij hoge temperaturen op een carbonvelg met remblokken. Op een schijfvelg (waar de velg niet warm wordt) is de dubbelzijdige tape volkomen acceptabel, ook tijdens wedstrijden.

Technisch gezien wel, maar het is precisiewerk dat in een werkplaats moet gebeuren, niet langs de weg. Je moet de naad van de buitenband gedeeltelijk loshalen, de binnenband verwijderen, het gaatje opsporen, een pleister aanbrengen, de binnenband terugplaatsen, de naad weer dichtnaaien en lijmen. Dit duurt 1 tot 2 uur. In de praktijk vervangt de overgrote meerderheid van de fietsers de buis direct in plaats van hem te repareren: een middenklasse trainingsbuis (20-35 €) rechtvaardigt de reparatietijd niet. Alleen de topklasse buizen (Vittoria Corsa, Challenge) van meer dan 70-80 € zijn eventueel een reparatie waard.