Racefietsband

De tubetype, met binnenband, is het meest gangbare systeem: eenvoudig te monteren, onderweg te repareren met een reservebinnenband, verkrijgbaar in alle prijsklassen. Bij de tubeless-band is de binnenband weggevallen, waardoor het risico op lekrijden verdwijnt, de rolweerstand met 1 tot 3 watt per band wordt verminderd en er met een lagere bandenspanning kan worden gereden voor meer comfort. Het nadeel: de montage is technischer, vereist een preventieve vloeistof (die om de 2 tot 4 maanden moet worden ververst) en een compatibele velg. Voor een fietser die 5.000 km per jaar rijdt, is het voordeel reëel en gedocumenteerd.

De TPI (Threads Per Inch) meet de dichtheid van de draden in het karkas. Hoe hoger de TPI, hoe soepeler en lichter het karkas: betere prestaties, meer comfort, betere grip in bochten. Voor een kwaliteitsvolle raceband moet je streven naar meer dan 100 TPI. Boven de 200-320 TPI (Vittoria Corsa, Veloflex) bereikt men het topsegment voor wedstrijden. Let op: sommige fabrikanten tellen de TPI van meerdere lagen bij elkaar op. Een band die wordt aangeprezen met 330 TPI kan bestaan uit 3 lagen van 110 TPI, en niet uit één enkel karkas. De soepelheid die men voelt bij het monteren blijft de beste indicator in de praktijk.

Twee referenties die het topsegment voor racefietsen domineren. De Continental GP5000 (tubetype of STR in tubeless) blinkt uit in rolweerstand dankzij het Black Chili-rubber en de Vectran-bescherming. De Michelin Power Cup antwoordt met een zeer soepel karkas en dynamisch rubber. Wat betreft de gemeten rolweerstand (bicyclerollingresistance.com) liggen beide rond de 10-11 watt bij 30 km/u en 7 bar. De GP5000 biedt iets meer bescherming tegen lekrijden. De Power Cup is iets levendiger en comfortabeler. Uiteindelijke keuze: afhankelijk van het gebruiksprofiel en de rijvoorkeur zijn beide uitstekende, veelzijdige banden.

De algemeen aanvaarde vuistregel: de ideale bandenspanning in bar komt ongeveer overeen met 10% van het totale gewicht van het systeem (fietser + fiets) voor een band van 25 mm. Voor een fietser van 70 kg met een fiets van 8 kg (78 kg totaal) komt dat neer op ongeveer 7,8 bar achter en iets minder voor. Bij 28 mm moet u de druk met ongeveer 1 bar verlagen. Bij tubeless banden moet u de druk nog eens met 0,5 tot 1 bar verlagen. Deze waarden zijn uitgangspunten: de aanbevelingen van de fabrikant op de zijkant van de band blijven de absolute referentie die nooit overschreden mag worden.

De compatibiliteit tussen band en velg is gebaseerd op de verhouding tussen de inwendige breedte van de velg en de banddoorsnede, zoals gedefinieerd door de ETRTO. Voor een velg met een inwendige breedte van 19 mm (vaak te vinden op moderne schijfwielen) zijn de optimale doorsneden 25 tot 32 mm. Voor een velg met een inwendige breedte van 21 mm gaat men tot 30-35 mm. Het monteren van een band van 23 mm op een velg met een inwendige breedte van 21 mm creëert een zogenaamd 'bolvormig' profiel dat ongunstig is voor de stijfheid en de aerodynamica. De richting van de ontwikkeling is duidelijk: een band die breder is dan de buitenbreedte van de velg is acceptabel, een band die smaller is dan de binnenbreedte van de velg moet worden vermeden.

Voor de dagelijkse training en weken waarin veel kilometers worden afgelegd, is een band met versterkte bescherming (Vectran-, Duraskin- of Aramide-laag) een verstandige investering. Het kost een paar extra watt aan rolweerstand, maar bespaart tijd en frustraties. Semi-slickbanden met gemiddelde bescherming, zoals de Continental Grand Prix 4 Season of de Schwalbe Durano Plus, bieden een goed compromis voor trainingen. Racebanden (GP5000, Corsa) zijn best voorbehouden voor gerichte ritten of wedstrijden; hun dunne zijkant en soepele karkas zijn niet lang bestand tegen intensief dagelijks gebruik.

Er is geen algemeen geldend aantal kilometers, omdat de omstandigheden zo variëren. Bij banden van gemiddelde kwaliteit (GP4000, Michelin Pro4) gaat een achterband bij normaal gebruik op de weg tussen de 3.000 en 5.000 km mee, een voorband het dubbele. Een topklasse band met een dunne karkas (Corsa Speed, GP5000 TT) haalt zelden meer dan 2.500-3.000 km aan de achterkant. Signalen om op te letten: karkas zichtbaar onder het loopvlak (textielpatroon zichtbaar), gebarsten zijkanten, steeds vaker voorkomende lekke banden. Wacht nooit tot een band helemaal versleten is: het verlies aan grip en rendement is al veel eerder merkbaar.

Ja, een tubeless- of tubeless ready-band kan op een tubetype-velg worden gemonteerd, op voorwaarde dat er een binnenband wordt toegevoegd. In dat geval verliest men alle voordelen van tubeless, maar behoudt men een kwaliteitsband. Het omgekeerde (een tubetype-band op een tubeless-velg monteren) is ook mogelijk, waarbij een binnenband verplicht is. Het gebruik van een tubetype-band zonder binnenband op een tubeless ready-velg wordt daarentegen afgeraden: de afdichting is niet gegarandeerd en de hiel van een tubetype-band sluit niet goed aan in de tubeless-groef.

De preventieve vloeistof (sealant) droogt geleidelijk op in de band, vooral bij warm weer. Onder normale omstandigheden moet deze om de 2 à 3 maanden worden gecontroleerd en vernieuwd zodra er minder dan 15-20 ml in de band zit. Voor een raceband van 25-28 mm is de aanbevolen starthoeveelheid 30 tot 45 ml. Als je te weinig sealant gebruikt, werkt de lekbescherming niet. Sealants op latexbasis (Stans NoTubes, Orange Seal) drogen sneller, maar dichten lekken effectiever af. Preventiemiddelen op waterbasis (Effetto Mariposa Caffélatex) gaan langer mee, maar reageren minder snel bij grote perforaties.